تیرداد نیوز

کد خبر: ۷۶
تاریخ انتشار: ۰۵ تير ۱۳۹۸ - 26 June 2019
غزل احمد الله علی معدلة السلطان غزل شماره 472 حافظ به همراه تفسیر و معنی غزل احمد الله علی معدلة السلطان از حافظ بزرگترین غزل سرای ایران.

غزل شماره 472

احمد الله علی معدلة السلطان

احمد الله علی معدلة السلطان

احمد شیخ اویس حسن ایلخانی

خان بن خان و شهنشاه شهنشاه نژاد

آن که می‌زیبد اگر جان جهانش خوانی

دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد

مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی

ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزنند

دولت احمدی و معجزه سبحانی

جلوه بخت تو دل می‌برد از شاه و گدا

چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی

برشکن کاکل ترکانه که در طالع توست

بخشش و کوشش خاقانی و چنگزخانی

گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریم

بعد منزل نبود در سفر روحانی

از گل پارسیم غنچه عیشی نشکفت

حبذا دجله بغداد و می ریحانی

سر عاشق که نه خاک در معشوق بود

کی خلاصش بود از محنت سرگردانی

ای نسیم سحری خاک در یار بیار

که کند حافظ از او دیده دل نورانی

احمد الله علی معدلة السلطان
مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: