تیرداد نیوز

کد خبر: ۷۱
تاریخ انتشار: ۰۵ تير ۱۳۹۸ - 26 June 2019
غزل دو یار زیرک و از باده کهن دومنی غزل شماره 477 حافظ به همراه تفسیر و معنی غزل دو یار زیرک و از باده کهن دومنی حافظ بزرگترین غزل سرای ایران.

غزل شماره 477

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

من این مقام به دنیا و آخرت ندهم

اگر چه در پی ام افتند هر دم انجمنی

هر آن که کنج قناعت به گنج دنیا داد

فروخت یوسف مصری به کمترین ثمنی

بیا که رونق این کارخانه کم نشود

به زهد همچو تویی یا به فسق همچو منی

ز تندباد حوادث نمی‌توان دیدن

در این چمن که گلی بوده است یا سمنی

ببین در آینه جام نقش بندی غیب

که کس به یاد ندارد چنین عجب زمنی

از این سموم که بر طرف بوستان بگذشت

عجب که بوی گلی هست و رنگ نسترنی

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند

چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ

کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
دنیای خودرو ادامه>>