تیرداد نیوز

کد خبر: ۶۹
تاریخ انتشار: ۰۵ تير ۱۳۹۸ - 26 June 2019
غزل صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی غزل شماره 479 حافظ به همراه تفسیر و معنی غزل صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی از حافظ بزرگترین غزل سرای ایران.

غزل شماره 479

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

در بحر مایی و منی افتاده‌ام بیار

می تا خلاص بخشدم از مایی و منی

خون پیاله خور که حلال است خون او

در کار یار باش که کاریست کردنی

ساقی به دست باش که غم در کمین ماست

مطرب نگاه دار همین ره که می‌زنی

می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت

خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی

ساقی به بی‌نیازی رندان که می بده

تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی
مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: