تیرداد نیوز

کد خبر: ۳۱۶
تاریخ انتشار: ۲۱ تير ۱۳۹۸ - 12 July 2019
غزل نماز شام غریبان چو گریه آغازم غزل شماره 333 حافظ به همراه تفسیر و معنی غزل نماز شام غریبان چو گریه آغازم از حافظ بزرگترین غزل سرای ایران.

غزل شماره 333

نماز شام غریبان چو گریه آغازم

نماز شام غریبان چو گریه آغازم

به مویه‌های غریبانه قصه پردازم

به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار

که از جهان ره و رسم سفر براندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب

مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من

به کوی میکده دیگر علم برافرازم

خرد ز پیری من کی حساب برگیرد

که باز با صنمی طفل عشق می‌بازم

بجز صبا و شمالم نمی‌شناسد کس

عزیز من که به جز باد نیست دمسازم

هوای منزل یار آب زندگانی ماست

صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم

سرشکم آمد و عیبم بگفت روی به روی

شکایت از که کنم خانگیست غمازم

ز چنگ زهره شنیدم که صبحدم می‌گفت

غلام حافظ خوش لهجه خوش آوازم

نماز شام غریبان چو گریه آغازم

مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: