تیرداد نیوز

کد خبر: ۱۱۳
تاریخ انتشار: ۰۹ تير ۱۳۹۸ - 30 June 2019
غزل ای که در کوی خرابات مقامی داری غزل شماره 448 حافظ به همراه تفسیر و معنی ای که در کوی خرابات مقامی داری از حافظ بزرگترین غزل سرای ایران.

غزل شماره 448

ای که در کوی خرابات مقامی داری

ای که در کوی خرابات مقامی داری

جم وقت خودی ار دست به جامی داری

ای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روز

فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری

ای صبا سوختگان بر سر ره منتظرند

گر از آن یار سفرکرده پیامی داری

خال سرسبز تو خوش دانه عیشیست ولی

بر کنار چمنش وه که چه دامی داری

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم

بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری

چون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبود

می‌کنم شکر که بر جور دوامی داری

نام نیک ار طلبد از تو غریبی چه شود

تویی امروز در این شهر که نامی داری

بس دعای سحرت مونس جان خواهد بود

تو که چون حافظ شبخیز غلامی داری

ای که در کوی خرابات مقامی داری

مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: